Ζωδια της Φωτιάς και Πνευματικοτητα (Κριος-Λεων-Τοξοτης)
Ζωδια της Φωτιάς και Πνευματικοτητα (Κριος-Λεων-Τοξοτης)
Χαρακτηριστικά Ζωδίων

Ζωδια της Φωτιάς και Πνευματικοτητα (Κριος-Λεων-Τοξοτης)

Κριός (Ο ανανεωτής)
Ο Κριός είναι ο μεγάλος πρωτοπόρος σε θέματα διανόησης. Του αρέσει να αμφισβητεί τις «αρχαίες» σχολές σκέψης και να εδραιώνει καινούριες. Σημασία έχει  «να διώξει το παλιό, να φέρει το νέο», αυτό ικανοποιεί έναν Κριό. Η μάχη, η αντιπαλότητα, ο ανταγωνισμός. Η δημιουργικότητα του Κριού, εμφανίζεται ως έμπνευση- σπίθα εκ του μηδενός, σπόρος που πρέπει να ριζώσει. Του αρέσει να επιφέρει την Επιστημονική Επανάσταση, τη ρήξη με παλιές προσεγγίσεις, την εφεύρεση. Σε κάθε του έργο, καλλιτεχνικό, επιστημονικό, βάζει την προσωπική του σφραγίδα, ερμηνεύει τον κόσμο μέσα από το πρίσμα του εγώ του.

 

Έτσι, ο Ρενέ Ντεκάρτ (31 Μαρτίου 1596) γκρέμισε τον θρησκευτικό μυστικισμό και εδραίωσε τον Ορθολογισμό. ΟΤόμας Χόμπς (5 Απριλίου 1588)  από την άλλη, θεμελίωσε τη φιλοσοφική σχολή του Ρεαλισμού. Ένα κι ένα, ίσον δύο. Ό,τι μπορεί να αποδειχθεί μαθηματικά, έχει επιστημονική ισχύ. Και κάθε Κριός αγαπά τις αποδείξεις. Αγαπά τη θεωρία, όταν μπορεί να γίνει πράξη. Όχι μόνο λόγια, αλλά και έργα. Ιδού η Ρόδος, ιδού το πήδημα.

 

Διονύσιος Σολωμός: ένας ποιητής του Ρομαντισμού, με ζωηρό, παραστατικό ύφος γεμάτο εικόνες και ήχους. Ποιητής του πολέμου, του ηρωισμού, της ανδρείας, των υψηλών ιδανικών. Ποιητής του Έρωτα και υμνητής του σωματικού κάλλους. Λιγόγραφος, σαφής και περιεκτικός. Τολμηρός χρήστης της νεοελληνικής, σε πείσμα της αρχαιότροπης Καθαρεύουσας. Ένας νεωτεριστής Κριός

Υπήρξε ο πιο χαρακτηριστικός Έλληνας διαννούμενος και Κριός. Ως άλλος Προμηθέας, εισήγαγε στα ελληνικά γράμματα τον ευρωπαϊκό Ρομαντισμό, που διδάχθηκε ο ίδιος στην Ιταλία. Εδραίωσε αυτό το λογοτεχνικό κίνημα και έγινε ηγέτης μιας σχολής με μακρόχρονη παράδοση. Όμως, ως ανανεωτής Κριός, πολέμησε με όλη του τη δύναμη το «παλιό» κατεστημένο της καθαρεύουσας γλώσσας, αντιπροτείνοντας τη Δημοτική, καθομιλουμένη, ως γλώσσα της λογοτεχνίας.

 

Λέων (Ο εδραιωτής)

Ο Λέων συνηθίζει να πατά πάνω στα χνάρια των προκατόχων του- σπάνια είναι πρωτοπόρος σε κάτι, αντίθετα, προτιμά ό,τι είναι κλασικό και δοκιμασμένο. Δεν ρισκάρει την απόρριψη των ιδεών του, αλλά αναπαράγει τα σίγουρα πράγματα, που έχουν διαχρονική και αναμφισβήτητη ισχύ. Έτσι, πάντα βγαίνει κερδισμένος. Ο Λέων υιοθετεί τις πρωτοπόρες ιδέες που εισάγει ο Κριός και μάχεται για να τις εδραιώσει, φορώντας τις κυριολεκτικά επάνω του, αναδεικνυοντάς τις, εμβαθύνοντας σε αυτές αναλυτικά, με ενθουσιασμό και λίγο δογματισμό, ανάγοντάς τις στο επίπεδο της Αυθεντίας, επιχειρηματολογώντας υπέρ αυτών και τελικά, μην προσθέτοντας τίποτα το καινούριο σε αυτές. Απλά αποκρυσταλλώνει ένα δημόσιο μανιφέστο.

 

Δημήτρης Λιαντίνης: ένας «φωτεινός» Λέων. Θεωρητικός και λάτρης του υψηλού και κλασικού. Εδώ, βρίσκουμε επίσης Λέοντες διαννοούμενους, πρόσωπα που έγραψαν ιστορία και έγιναν κλασικά. Ο Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω, η Έμιλυ Μπροντέ, ο Αλέξανδρος Δουμάς πατέρας και υιός. Βασικά στο χώρο της Τέχνης και του θεάματος, οι Λέοντες βρίσκουν έδαφος για να αναδείξουν την κλασικότητα του ύφους τους: σκηνοθέτες κλασικών έργων όπως ο Χίτσκοκ, ο Κάμερον, ο Κιούμπρικ, ο Πολάνσκι και κλασικοί δημιουργοί στυλ όπως ο Γουόρχολ, η Σανέλ, ο Ντόλτσε, ο σεν Λοράν…

 

Ο Γιώργος Θεοτοκάς, υπήρξε ο πιο χαρακτηριστικός Έλληνας διαννοούμενος και Λέων. Ήταν ο κορυφαίος θεωρητικός της γενιάς του ’30, ο συγγραφέας του μανιφέστου και καλλιτεχνικού πλαισίου «Ελεύθερο Πνεύμα», που γαλούχησε μια γενιά λογοτεχνών: Σεφέρη, Ελύτη, Ρίτσο, Καραγάτση, Γκάτσο, Βενέζη, κλπ. Από την πλευρά της φιλοσοφίας, ο Δημήτρης Λιαντίνης, στήριξε το φιλοσοφικό του οικοδόμημα, πάνω σε ιδέες και αξίες κλασικές (της κλασικής εποχής της αρχαιότητας).

 

 

Τοξότης (Ο ανακεφαλαιωτής)

Αν ο Κριός είναι η σπίθα, αν ο Λέων είναι η πυρκαγιά, τότε ο Τοξότης είναι το κάρβουνο που διατηρεί ό,τι μπορεί από την πνευματική φωτιά και που βγάζει τα ύστερα συμπεράσματα. Πράγματι, ο Τοξότης διαννοούμενος, είναι αυτό το φιλοσοφικό πνεύμα, που βλέπει την τελική  εικόνα, παρά τη στιγμιαία εντύπωση που έβλεπαν οι προκάτοχοι Κριός και Λέων. Ανακεφαλαιώνει πάνω στη δουλειά των άλλων, παρατηρεί το ολοκληρωμένο έργο και εξάγει το πενταπόσταγμα, από μια οπτική συνολική. Ωστόσο, επειδή ακριβώς βλέπει τη γενική εικόνα των πραγμάτων, παρασύρεται εύκολα από τα φαινόμενα και παθιάζεται, υπερβάλλει, γίνεται δογματικός. Ο Τοξότης, είναι ο ρομαντικός διανοούμενος που έρχεται πολύ αργά, για να δώσει την τελευταία αναλαμπή σε κινήματα που έχουν ήδη δύσει. Δημιουργεί έργα εντελώς χαρακτηριστικά της σχολής στην οποία ανήκει, κλασικότερα του κλασικού, τελειοποιεί  και φτάνει στην κορύφωση, αυτά που έχει σπουδάσει. Θανάσιμο σφάλμα του, είναι η υπερβολική γενίκευση και τυποποίηση.

 

Ο Μπετόβεν υπήρξε ο πιο κλασικός της Κλασικής μουσικής, αποκορυφώνοντας το είδος της μουσικής που υπηρέτησε. Οι Τζέην Ώστεν, Λουίζα Μέι Όλκοτ, Έμιλυ Ντίκινσον, άφησαν πίσω τους λογοτεχνικά έργα που αποτυπώνουν μια ολοκληρωμένη εικόνα του πολιτικού, κοινωνικού πλαισίου της εποχής στην οποία έζησαν, έχοντας μια όχι τόσο προσωπική οπτική, αλλά μια τοξοτίσια, αποστασιοποιημένη, καθολική και πανανθρώπινη ματιά.

 

Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, μάστερ του δράματος. Ανέδειξε με τολμηρό τρόπο τα ήθη, τα πάθη, τις μικρότητες, τους καθημερινούς χαρακτήρες της εκκολαπτόμενης αστικής τάξης -με φόντο τα «εξωτικά» λόγω ιταλικής επιρροής, Επτάνησα.
Αποτελεί τον τυπικό Έλληνα διαννοούμενο που ανήκε στο ζώδιο του Τοξότη. Αποτύπωσε την εικόνα μιας ολόκληρης εποχής, τα ήθη, την καθημερινότητα, με μια γενικευτική ματιά πάνω στους ανθρώπινους χαρακτήρες. Άλλωστε γι’αυτό ήταν ιδανικοί για το θεατρικό σανίδι: τύποι ανθρώπων, γεμάτοι στερεότυπες συμπεριφορές.

About the author

Virgo Astrovroxi

Ασχολούμαι με την Aστρολογία από την εφηβική μου ηλικία. Σπούδασα Κοινωνική Ψυχολογία στην Πάντειο και από το 2008 αρθρογραφώ για αστρολογία και άλλα συναφή θέματα.