Ο φόβος υπάρχει απλώς επειδή δεν ζεις μέσα στην πραγματικότητα, αλλά μέσα στον νου σου. Ο φόβος σου σχετίζεται πάντα με το τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον. Επομένως, ο φόβος σου αφορά συνεχώς κάτι που δεν υπάρχει.
Αν ο φόβος σου δεν αφορά κάτι το υπαρκτό, αυτό σημαίνει ότι είναι εκατό τοις εκατό φανταστικός. Και όταν υποφέρεις για κάτι που δεν υπάρχει, αυτό το ονομάζουμε παράνοια. Έτσι, οι άνθρωποι μπορεί απλά να βρίσκονται μέσα σε κοινωνικά αποδεκτά επίπεδα παράνοιας.
Οι άνθρωποι πάντα υποφέρουν, είτε για κάτι που συνέβη χθες, είτε για κάτι που μπορεί να συμβεί αύριο. Έτσι υποφέρεις πάντα για κάτι που δεν υπάρχει. Δεν είσαι ριζωμένος στην πραγματικότητα, είσαι ριζωμένος στον νου σου.
Ένα τμήμα του νου είναι η μνήμη και ένα άλλο είναι η φαντασία. Και τα δύο όμως είναι κατά κάποιον τρόπο φαντασία, γιατί δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή.
Είσαι χαμένος στη φαντασία σου και αυτή είναι η βάση του φόβου σου. Αν ήσουν ριζωμένος στην πραγματικότητα, δεν θα υπήρχε κανένας φόβος. Η βάση του φόβου είναι μια μη ρεαλιστική αντίληψη της ζωής.
Οι άνθρωποι δεν είναι πρόθυμοι να ζήσουν και ούτε πρόθυμοι να πεθάνουν. Αυτή είναι η κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή.
Διαβάστε ακόμα: Έχεις Άγχος, Φοβίες ή Κρίσεις Πανικού; Δοκίμασε Ομοιοπαθητική.
